W ramach Narodowego Dnia Życia zorganizowany został w Zielonej Górze Festiwal Życia. Jednym z punktów programu, rozpoczynającym uroczystości była sztuka teatralna „Oskar i Pani Róża” Erica – Emanuela Schmitta, na którą to wybraliśmy się wspólnie z młodzieżą . Sztuka została wystawiona przez kleryków z Seminarium Duchownego w Paradyżu. Urzekła nas historia dziesięcioletniego Oskara, chorego na białaczkę, który w ciągu dwunastu dni poznaje smak życia i odkrywa jego najgłębszy sens, a wszystko za sprawą tajemniczej pani Róży. To piękna, mądra i niepozbawiona humoru opowieść o tym, jak pokonać strach, odnaleźć wiarę i nie poddać się w obliczu nieszczęścia.

A oto kilka mądrych cytatów ze sztuki:

„[...] codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy”

„[...] życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć.”

„Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni”.

„Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz”.

„Dojrzewanie to jest naprawdę syf! Dobrze, że przechodzi się przez to tylko raz”.

„Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera”.